Home ရင္ဖြင့္သံမ်ား ႏွစ္ (၇ဝ)ျပည့္ ေတာ္လွန္ေရးေန႔ အမွတ္တရစကား

ႏွစ္ (၇ဝ)ျပည့္ ေတာ္လွန္ေရးေန႔ အမွတ္တရစကား

653

ဧရာဝတီတုိင္းတြင္ ယခင္က ကရင့္ေတာ္လွန္ေရးတြင္ ထဲထဲဝင္ဝင္ လက္နက္စဲြကုိင္ၿပီး ျမန္မာအစုိးရကို ေတာ္လွန္ခဲ့ၾကသည့္ ေတာ္လွန္ေရးသမားေဟာင္းႀကီးမ်ား၏ ျဖတ္သန္းမႈ အခ်ဳိးအေကြ႔ႏွင့္ လက္ရွိ ေတာ္လွန္ေရး အခင္းအက်င္းအေပၚ သုံးသပ္ခ်က္၊ အႀကံျပဳခ်က္မ်ားကို ႏွစ္ (၇ဝ)ျပည့္ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရးေန႔ အမွတ္တရအတြက္ စုစည္းတင္ျပလုိက္ပါသည္။

မန္းထီးရႈ

ေတာ္လွန္ေရးထဲကုိ ဝင္ျဖစ္တဲ့အေၾကာင္းက အမွန္က တပ္ရင္း ၄ (ဗမာတပ္)က ေက်ာင္းကုန္ၿမဳိ႕နယ္၊ တံခြန္တုိင္မွာ စခန္းခ်တယ္။ ရဲေဘာ္ျမင့္ေမာင္ဆုိၿပီး က်ေနာ္တုိ႔ဆီမွာျပန္လာေတာခုိတယ္။ အဲ့တုန္းက က်ေနာ္ေတာ္လွန္ေရး အလုပ္ကုိ မလုပ္ေသးဘူး။ သူ႔ကုိ ဗုိလ္သန္းေအာင္ဆီပုိ႔ေပးလုိက္တဲ့အခါ က်ေနာ့္နာမည္ေပၚသြားတယ္။ အဲ့လုိ နာမည္ေပၚသြားေတာ့ က်ေနာ္လည္းမေနရဲေတာ့ဘူး။ စစ္တပ္က လာဖမ္းတာကုိး။ က်ေနာ္ ရဲေဘာ္ျမင့္ေမာင္ကုိ ဗုိလ္ႀကီး(ဗုိလ္သန္းေအာင္)ဆီသြားပုိ႔တဲ့အခါ အဲ့မွာ အလင္းဝင္တဲ့ ရဲေဘာ္တစ္ေယာက္ရွိတယ္။

အဲ့မွာ က်ေနာ့္ကုိေတြ႔ေတာ့ တံခြန္တုိင္မွာရွိတဲ့ တပ္ရင္း (၄)မွာျပန္လာၿပီး ေသြးထုိး(သတင္းေပး)တယ္ေပါ့။ အဲ့ေကာင္က ကုကၠဳိစုမွာရွိတယ္တဲ့။ ဗုိလ္ျမင့္ေမာင္ကုိ ထိန္ကြင္းမွာ သြားပုိ႔လုိက္တယ္။ အဲ့လုိသြားေျပာျပေတာ့ သူ႔ကုိေမးတယ္။ ဘယ္လုိ ပုံစံမ်ဳိးလဲေပါ့။ ဒါေပမဲ့ အဲ့ဒီဗမာတစ္ေယာက္က က်ေနာ့္ကုိေတာ့ ေသခ်ာမသိဘူး။ ဒါေပမဲ့ သူေျပာျပလုိက္တာက က်ေနာ႔္မွာက ေရႊသြားရွိတယ္ေပါ့။ အဲ့လုိေျပာျပေတာ့ တုိတုိေျပာရရင္ သူတုိ႔က က်ေနာ္႔ကုိလာဆင္း ဖမ္းတာေပါ့ဗ်ာ။ အဲ့လုိလာဆင္းဖမ္းေတာ့ က်ေနာ့္တဝမ္းကြဲ သူႀကီးက လာၿပီး ေရွာင္ေျပး ခုိင္းတယ္။ မေရွာင္ေျပးရင္ မေခ်ာင္ဘူးေပါ့ဗ်ာ။ အဲ့လုိေရွာင္ေျပးရင္းကေန မုိးကုတ္ကြင္း၊ မုိးလုံးျမဴ ကုိေရာက္ေတာ့ ဗုိလ္မႉး အယ္စတိန္းတုိ႔ ဗုိလ္ႀကီးသန္းတုိ႔နဲ႔ေတြ႔ေတာ့ အဲ့လုိေနလုိ႔ေတာ့မျဖစ္ဘူး။ သူတုိ႔ေနာက္ လုိက္ေပါ့။ သူတုိ႔ေနာက္ကုိမလုိက္ရင္ ခံရမယ္ေပါ့။ အဲ့ကေန စတာေပါ့။ က်ေနာ္ ေတာ္လွန္ေရးထဲဝင္ေတာ့ စည္းရုံးေရးအေနနဲ႔ ေကဒါ ရုံးလုပ္ငန္းေတြလုပ္ရတာေပါ့။
အဲ့တုန္းက အခြန္အေကာက္ေတြ ေကာက္ခံရတယ္။ အဲ့လုိအခါ စစ္တပ္က ၾကားေတာ့ လာတုိက္ေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔က ခုခံရတာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ အဲ့တုန္းကေတာ့ ဘယ္ႏုိင္မလဲ။ ျမစ္ဝကြ်န္းေပၚက စခဲ့တဲ့ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရးက အဲ့မွာ က်ဆုံးၿပီး ဒီဘက္ကုိ ဆုတ္လာရတဲ့ အေျခအေနက က်ေနာ္တုိ႔ ကရင္ေတြ အခ်င္းခ်င္း နားမေထာင္ၾကဘူး။ မစည္းလုံးၾကဘူး။ အဲ့ေတာ့ ေရွ႕ဆက္ သြားဖုိ႔ကုိ မေရာက္ႏုိင္ေတာ့ဘဲ က်ဆုံးသြားရတာပဲ။ အခုဆုိရင္ေတာ္လွန္ေရးကုိ ႏွစ္(၇၀)ျပည့္သြားၿပီး။ က်ေနာ္တုိ႔ ေတာ္လွန္ေရး ရည္မွန္းခ်က္ကုိ ေအာင္ျမင္ဖုိ႔ဆုိရင္ ရိုးရုိးေလးေျပာရရင္ စည္းလုံးဖုိ႔အခ်ိန္တန္ၿပီ။ တခ်ဳိ႕က ဗုဒၶ၊ ခရစ္ယာန္ဆုိၿပီးခြဲျခားခ်င္ေနၾကတာရွိခ်င္တယ္။ ဒါေပမဲ့အခုခ်ိန္ေတာ့ ဒါေတြ မရွိသင့္ေတာ့ဘူး။ ကရင္ဆုိရင္ ဘယ္ဘာသာပဲကုိးကြယ္ပါေစ ကရင့္ေသြးပဲရွိကုိးရွိေနရမယ္။ ကရင္ေတြ စိတ္တူ ကိုယ္တူျဖစ္လာ ရင္ေတာ့ကိုယ့္ရည္မွန္းခ်က္ကုိေရာက္ႏုိင္မွာပဲ။

မန္းဖုိးခ်စ္


၁၉၅၈ ခုႏွစ္ကုိကစၿပီးေတာ့ စစ္တပ္က က်ေနာ္တုိ႔ကုိ ခဏခဏလာလာဒုကၡေပးတယ္။ အဲ့ဒါနဲ႔ပဲ က်ေနာ္ပါ ထြက္ေျပးရေကာ၊ ထြက္ေျပးေတာ့ က်ဳံတာမွာရွိတဲ့ အဖုိးေရႊဝင္းဆီသြားေနရတယ္။
အဲ့မွာသြားေနတုန္းက အသက္က ၁၀ႏွစ္ေလာက္ပဲရွိေသးတယ္။ အဲ့မွာက်ေနာ္႔အသက္က ၁၅ ႏွစ္ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္မွာ ေတာ္လွန္ ေရးထဲကုိ လက္နက္ကုိင္ဝင္ခဲ့တယ္။ လက္နက္ကုိင္တဲ့အခ်ိန္မွာ အဲ့မွာတုိက္ရေတာ့တာေပါ့။

ေနာက္ဆုံးေတာ့ ၄ ႏွစ္ၾကာမွ ရြာကုိ ျပန္ေရာက္တယ္။ က်ေနာ္တုိ႔အတြက္နဲ႔ တစ္ရြာလုံးက အထုရုိက္ခံရ အိမ္ဖ်က္ခံရတာေပါ့။ အဲ့မွာ အစ္မတစ္ဝမ္းကြဲတစ္ေယာက္ ေသြးႏု သားႏု နဲ႔ရူးပါရူးၿပီး ေသသြားတဲ့ အထိျဖစ္ သြားတာေပါ့။ ေတာ္လွန္ေရးထဲေရာက္ေတာ့ အဲ့ဒီမွာ က်ေနာ္တုိ႔ဝါသနာက စစ္ပဲတုိက္ခ်င္ေတာ့စစ္ပဲတုိက္တယ္။ ညီၫြတ္မႈက စည္းလုံးမႈရဲ႕အင္အားပဲ။ ကုိယ့္လူမ်ဳိးစည္းစည္းလုံးလုံးရွိဖုိ႔၊ သပ္လွ်ဳိလုိ႔မရေအာင္ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ညႇိညႇိႏႈိင္းႏႈိင္းနဲ႔လုပ္ၾက။ အဲ့ဒါတစ္ခုကေတာ့ အဓိကပဲ။ ေနာက္ၿပီး ျမစ္ဝကြ်န္းေပၚနဲ႔ ဒီဘက္ ေတာ္လွန္ေရးနယ္ေျမေတြျပန္လည္ေပါင္းစည္းဖုိ႔ လုိတယ္။

မန္းေနထူး


က်ေနာ္ေတာ္လွန္ေရးထဲမွာ ဝင္ျဖစ္သြားတာက အဲ့တုန္းက ကုိယ္ကအသက္ငယ္တဲ့အခ်ိန္ တစ္ဖက္မွာကလည္း ကိုယ့္မိဘေတြလည္း ဗမာစစ္တပ္ရဲ႕ ဖိႏွိပ္သတ္ျဖတ္မႈကုိႀကဳံေတြ႔ခဲ့ရတာေၾကာင့္ က်ေနာ္အရြယ္ေရာက္လုိ႔ ေသနတ္ကုိင္ႏုိင္တဲ့အရြယ္မွာပဲ ဒါကုိျပန္ေတာ္လွန္ခ်င္လုိ႔ ဝင္သြားတယ္။ အဲ့လုိဝင္ၿပီး ၇ႏွစ္ၾကာေတာ့ တပ္စုမႉး ျဖစ္လာတယ္။ အဲ့လုိ တပ္စုမႉးမျဖစ္ခင္ေတာ့ တုိက္ပြဲေပါင္းမ်ားစြာကုိ ႀကဳံေတြ႔ခဲ့ဖူးတယ္။ အဲ့တုန္းက ၁၉၆၂ခုႏွစ္ ေလာက္ျဖစ္မယ္။ ဇြန္ ၇ရက္ေန႔မွာ ပိတ္ဆုိ႔ေရးေတြ လုပ္ေတာ့ ဇူလုိင္လအထိ တစ္လေလာက္ ထမင္းငတ္ခဲ့ဖူး တယ္။
ေနာက္ၿပီး ရန္ကုန္မွာ ၈၈အေရးအခင္းမွာလည္းပါဝင္ခဲ့တယ္။ ရန္ကုန္ကေန ျမစ္ဝကြ်န္းေပၚကုိ ျပန္ဆင္းလာေတာ့ အဲ့မွာ သူမ်ားက်ေနာ္႔ကုိတာဝန္ေပးလုိ႔ သပိတ္ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္လာတယ္။ အဲ့မွာအာဏာ သိမ္းေတာ့ က်ေနာ္ေထာင္က်သြားတယ္။ ေထာင္ကျပန္ထြက္ေတာ့ NLDပါတီထဲမွာျပန္ဝင္လုပ္ျဖစ္တယ္။ အဲ့မွာ ေရြးေကာက္ပြဲမတုိင္ခင္မွာပဲ က်ေနာ္တုိ႔ကုိ သူမ်ားတစ္ခါျပန္ဖမ္းတယ္။ အဲ့မွာဆုိရင္ အမ်ဳိးမ်ဳိးႏွိပ္စက္ခံခဲ့ရဖူး တယ္။ အဲ့လုိခံခဲ့ရေပမဲ့ က်ေနာ္တုိ႔ စိတ္ဓါတ္ကပုိျပင္းထန္လာတယ္။ အခု က်ေနာ္တုိ႔ ကနဦး ေပးဆပ္ခံခဲ့ရေပမဲ့ ယေန႔အခ်ိန္ထိ က်န္ရွိတဲ့ က်ေနာ္တုိ႔လူမ်ဳိးေတြဆက္ၿပီး တြန္းလွန္ေတာ္လွန္လာလုိ႔ ယေန႔အခ်ိန္ထိ ရွိေနတုန္းေပါ့။
ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္တုိ႔ ေတြ႔ရတာအရမ္းဝမ္းသာတယ္။ ဒါေပမဲ့ ရည္မွန္းခ်က္မေရာက္ေသးတဲ့ အတြက္ ကုိယ့္အမ်ဳိးသားေရးကုိ ဘယ္လုိ လက္တြဲလုပ္ေဆာင္ႏုိင္မလဲဆုိတာကုိ စဥ္းစားဖုိ႔လုိလာတယ္။ က်ေနာ္ စဥ္းစားတာက က်ေနာ္တုိ႔ ကရင္ေတြက ေနရာေဒသနယ္ပယ္အစုံမွာရွိေနတဲ့အတြက္ က်ေနာ္တုိ႔ ကရင္ေတြ ျပန္လည္စည္းလုံးဖုိ႔ ေသြးစည္းဖုိ႔ဆုိရင္ ပညာေရးကအဓိကပဲ။ က်ေနာ္နားလည္ထားတာက ပညာေရးက က်ေနာ္တုိ႔အတြက္အရမ္းကုိအေရးႀကီးတယ္။ ပညာရွိမွာ ပုိမုိနားလည္မႈရွိမယ္၊ စည္းလုံးလာမယ္။ ပညာမရွိရင္ေတာ့ နားလည္မႈ ေသြးကြဲမႈေတြအခက္အခဲကအၿမဲရွိေနမွာပဲ။ ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္အႀကံျပဳခ်င္တာက လူငယ္ေတြအေနနဲ႔ ကုိယ့္လူမ်ဳိးကုိ လြတ္ေျမာက္ေစခ်င္ရင္ ကုိယ့္အမ်ဳိးသားေရးအတြက္ လုပ္မယ္ဆုိရင္ အေရးႀကီးတာက ပညာေရးပဲျဖစ္တယ္။ အရင္က သူတုိက္ကိုယ္တုိက္တဲ့အခါ သူေသကုိယ္ေသပဲရွိတယ္။ ဒါေၾကာင့္ေခတ္စနစ္ေျပာင္းလဲလာမႈအရေတာ့ ပညာေရးကေလာင္လက္နက္နဲ႔ ျပန္တုိက္ဖုိ႔လုိလာလိမ့္မယ္။

ေစာပါသြဲ


က်ေနာ္႔အေဖကစၿပီးေတာ့ ေတာ္လွန္ေရးကုိ ကူညီၿပီးလုပ္လာတာေပါ့။ ေက်ာင္းကုန္းၿမဳိ႕ကုိ သြားတုိက္တဲ့ပြဲမွာ ပါဝင္ခဲ့တယ္။ ၁၉၆၂ခုႏွစ္မွာပဲ က်ေနာ္႔လူမ်ဳိးအေပၚ စိတ္အားထက္သန္လာတာနဲ႔ ေျပာက္က်ားတပ္ရင္း (၃)၊ အမွတ္ (၇)ခရုိင္၊ အဲ့မွာ တပ္ရင္းမႉး ဗုိလ္မႉးဖန္းေရွာင္းဆီမွာေပါ့။ က်ေနာ္တုိ႔ ေတာ္လွန္ေရးထဲဝင္ေတာ့ က်ေနာ္ တာဝန္ယူတာကေတာ့ (WO 1)နဲ႔ လူနာေတြကုိၾကည့္တဲ့တာဝန္ကုိယူရတယ္။ ေနာက္ဆုံး ျမစ္ဝကြ်န္းေပၚ ပိတ္ဆုိ႔ေရးမွာ ၃လေလာက္ ထမင္းငတ္ေတာ့ လက္နက္ခ်လုိက္တယ္။ အဲ့မွာတုန္းက က်ေနာ္တုိ႔ ရဲေဘာ္တခ်ဳိ႕ ေသသြားၾကတာေပါ့။ ေတာ္လွန္ေရးကာလမွတ္မွတ္ရရအေနနဲ႔ဆုိရင္ အဲ့တုန္းက ဗုိလ္မႉးေအာင္ေဖ ဦးေဆာင္တဲ့ ရန္သူ အေယာက္ ၂၀ကုိ က်ေနာ္တုိ႔ တပ္ရင္းမႉး ဗုိလ္မႉးဖန္းေရွာင္က ဖမ္းမိေတာ့ သူတုိ႔ကုိ နားလည္ေအာင္ ေျပာၿပီး ျပန္လြတ္ေပးဖူးတယ္။
ေနာက္ၿပီး ဗုိလ္မႉးခ်စ္တင္ ဗုိလ္မႉးအုိင္ေဒါလည္းေခၚတယ္။ သူဦးေဆာင္တဲ့ ရန္သူတပ္ အေယာက္ (၆၀)ေလာက္ကုိ ရုိးဂြ တုိက္ပြဲမွာ ဖမ္းမိၿပီး ဗုိလ္မႉးခ်စ္တင္(အုိင္ေဒါ)က်ေတာ့ တရားေဟာၿပီး ျပန္လႊတ္ေပးလုိက္တယ္။ က်ေနာ္ ျမင္ခ်င္တယ္၊ က်ေနာ္တုိ႔ လူမ်ဳိးေတြ ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္နဲ႔ စည္းစည္းလုံးလုံး ရွိေနတာ ရဲရဲရင့္ရင့္ျဖစ္ေနတာ သုံးေရာင္ျခယ္ အမ်ဳိးသားအလံေအာက္မွာပဲ ညီညီညြတ္ညြတ္ နဲ႔ ရွိေနကုိျမင္ခ်င္တယ္။ အမ်ဳိးသားအလံေတာ္ေအာက္မွာပဲ စိတ္ဓါတ္ခုိင္ခုိင္မာမာနဲ႔ ဆက္ရွိေနဖုိ႔ကို လက္ရွိ ေတာ္လွန္ေနဆဲသူေတြကုိ အႀကံျပဳေပးခ်င္တယ္။