Home ေဆာင္းပါး ေကအဲန္ဒီအိုဗိုလ္ခ်ဳပ္ မန္းေက်ာ္ေဖ (သို႔မဟုတ္) သဃၤန္းစြန္႔ၿပီး လက္နက္ကိုင္ခဲ့ရသူ

ေကအဲန္ဒီအိုဗိုလ္ခ်ဳပ္ မန္းေက်ာ္ေဖ (သို႔မဟုတ္) သဃၤန္းစြန္႔ၿပီး လက္နက္ကိုင္ခဲ့ရသူ

730

ခုိင္မာေက်ာ္ေဇာ

သူ႔မ်က္ႏွာသြင္ျပင္က တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း။ အေနေအးၿပီး စကားကိုလည္း ေတြးေတြးဆဆ ေျပာတတ္တယ္။ မ်က္ခံုးေမႊးထူထူ အသားအေရျဖဴျဖဴနဲ ့ သေဘာထား႐ိုးရွင္း ပြင့္လင္းတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မန္းေက်ာ္ေဖကို စစ္ဗိုလ္ဆိုတဲ့ နာမ၀ိေသသနနဲ႔ေတာ့ မလိုက္ဖက္လွဘူး လို ့က်မစိတ္ထဲ ခံစားရတယ္။

သူ႔ကို က်မက သမာသမတ္က်တဲ့ ေက်းရြာလူႀကီးတဦးလို႔မ်က္လံုးထဲ ျမင္ေယာင္မိတယ္။
“ ဒါအဖိုး တူလို သားလို ခ်စ္ရတဲ့ အဖိုးရဲ႕ ရဲေဘာ္ရဲဘက္ႀကီးေပါ့။ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ မန္းေက်ာ္ေဖ” တဲ့။
က်မတို ့ေလးစားခ်စ္ခင္ရတဲ့ အဖိုး (ယခင္ေကအဲန္ဒီအို ဗိုလ္ခ်ဳပ္) ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ေသာင္းက အတီးမန္းေက်ာ္ေဖနဲ ့က်မကို မိတ္ဆက္ေပးတယ္။

မ်က္ခံုးေမႊးထူထူႀကီးေတြျမွင့္တက္ၿပီး ျပည့္ျပည့္၀၀ႀကီး ၿပံဳးေနတဲ့ အတီးမန္းေက်ာ္ေဖက က်မကို ေလးေလးစားစားနဲ ့လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္တယ္။ က်မစိတ္ထဲ ဒီအတီးရဲ႕ မ်က္ႏွာက ေအးခ်မ္းလိုက္တာလို႔ ေရရြတ္ခဲ့မိတယ္။

ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ေကအဲန္ယူအစည္းအေ၀းေတြမွာ အတီးနဲ ့မၾကာမၾကာဆံုတယ္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ၀တ္စံု၀တ္ထားေပမဲ့ သူ႔မ်က္ႏွာက တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း။
ေဆြးေႏြးပြဲေတြမွာလည္း စကားသိပ္မေျပာ။ ေျပာရင္လည္း ေအးေအးေဆးေဆး ေတြးေတြးဆဆ။
ဒါေပမဲ့ သူ႔ငယ္ဘ၀က ေအးေအးေဆးေဆး ေတြးေတြးဆဆ မျဖစ္ခဲ့ရဘူး။
စစ္ပြဲေတြနဲ ့စခဲ့ရတယ္။ တိုက္ပြဲေတြျဖစ္ေနတဲ့ ၾကားကဘဲ သူက်ားကုတ္က်ားခဲ ေသစာရွင္စာ သင္ခဲ့ရတယ္။

ရဟန္းဘ၀နဲ ့ငရဲက်တဲ့ ဘ၀ေတြကို ျမင္ခဲ့ေတြခဲ့ရတယ္။ ေနာက္ေတာ့ သူသဏၤန္းခၽြတ္ၿပီး လက္နက္ကိုင္ခဲ့ရတယ္။ အတီးက ရြာသားဘ၀နဲ႔ဘဲ ႐ိုး႐ိုးသားသား လယ္ယာလုပ္ဖို႔ဘဲ စိတ္ကူးရွိခဲ့တာ။ အတီးမွတ္မိသေလာက္ေတာ့ အတီးအသက္ အသက္ ၇ ႏွစ္ ၈ ႏွစ္အရြယ္ေလာက္ထဲက အတီးတို ့ေဒသေတြဟာ မေအးခ်မ္းဘူး။ အတီးတို႔နယ္တ၀ိုက္မွာ ဗမာစစ္တပ္နဲ ့ေကအဲန္ယူတပ္ေတြ ေန႔တိုင္းလိုလို တိုက္ပြဲျဖစ္တယ္။ ရြာသားေတြကလည္း ဟိုေျပးဒီေျပးေပါ့။ အလုပ္အကိုင္ေတြလည္း ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္လုပ္လို ့မရဘူး။ ကေလးေတြလည္း ေက်ာင္းတက္လို ့မရဘူး။ စာသင္ခ်င္ရင္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေတြမွာဘဲ ခက္ခက္ခဲခဲ သင္ရတယ္။

အတီးအသက္ ၂၀ အထိ အမ်ဳိးသားေရးတို ့ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရးတို ့ဘာမွ မသိဘူး။ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရးထဲကို ၀င္တာက အတီးအသက္ ၂၁ ႏွစ္အရြယ္မွာမွ စ၀င္ခဲ့တာ။
အဲ့ဒီအခ်ိန္တုန္းက အတီးက သဃၤန္း၀တ္ႀကီးနဲ ့။ ေကအဲန္ယူနဲ ့ဗမာစစ္တပ္တိုက္ပြဲေတြျဖစ္ေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမ ဦးေဆာင္တဲ့ တပ္ေတြ ျပန္ဆုတ္လာၾကတာ။

သူတို႔ စစ္ေၾကာင္း ၃ ေၾကာင္းခြဲၿပီး ျပန္ဆုတ္လာတာ။ တစ္ေၾကာင္းက အတီးတို႔ရြာနားမွာ။ အဲ့ဒီမွာ လိုက္လာတဲ့ ဗမာစစ္တပ္နဲ ့တိုက္ပြဲျဖစ္တယ္။ တရြာလံုးကို ဆူညံေနတာဘဲ။ ရြာက ေယာက်္ား မိန္းမအားလံုးကို ဗမာစစ္တပ္ေန ဘုန္းႀကီး၀န္းထဲမွာ ေခၚစုၿပီး ႐ိုက္ႏွက္ထုေထာင္းတာေတြလုပ္တာ တရြာလံုးကို ပြက္ေလာ႐ိုက္ေနတာဘဲ။ ငရဲ က်ေနတဲ့အတိုင္းဘဲ။

အတီးအေဖက လယ္ထဲကေန ရြာမွာေတာ့ တိုက္ပြဲျဖစ္ေနၿပီး ျပန္ၾကည့္ဦးမွဆိုၿပီး ရြာကို လွည္းေမာင္းၿပီး ျပန္လာတာ။ အတီးအေဖက ရဟန္းဒါကာ ေက်ာင္းဒကာဆိုေတာ့ ဓေလ့႐ိုးရာအရ အျဖဴေရာင္၀တ္တယ္။ ၀တ္ျဖဴစင္ၾကယ္နဲ႔ေပါ့။ အဲ့ဒီမွာ အတီးအေဖကို ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း၀န္းထဲမွာ စစ္တပ္ကေန ႐ိုက္ႏွက္ၿပီး စစ္လားေဆးလား လုပ္ေတာ့ဘဲ။ အတီးက ဘယ္ေနသာေတာ့မလဲ။
သဃၤန္း၀တ္ႀကီးနဲ ့ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေပၚက အတီး ေျပးဆင္းလာၿပီး အဲ့ဒါ ဦးဇင္း ဒါယကာႀကီးဘဲ။ တိုက္ပြဲျဖစ္တာ သူဘာမွ မသိဘူးလို ့ေျပာေတာ့ စစ္သားေတြက အတီးကို ဘက္နက္ေတြနဲ ့ ထိုးဖို႔ လုပ္တာ။ စစ္သားတခ်ဳိ႕က ဦးဇင္းနဲ ့ဘာမွမဆိုင္ဘူး။ ကိုယ္နဲ႔မဆိုင္တာ မလုပ္နဲ႔ကိုယ့္အလုပ္ ကိုယ္လုပ္ဆိုၿပီး အတီးကိုဆြဲၿပီး ေက်ာင္းေပၚကို ျပန္တက္ခိုင္းတယ္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္တုန္းက အတီးရဲ႕ အစ္ကိုအႀကီးဆံုးက ရြာမွာလူႀကီး။
သူ ့နာမည္က ကိုပါပုတဲ့။

ရြာမွာတိုက္ပြဲျဖစ္ေတာ့ ဘယ္မွာလဲ ရြာလူႀကီးကို ေခၚတာေပါ့။ သူတို ့ေခၚေတာ့ သူႀကီးက လာရတာေပါ့။ အတီးအစ္ကိုလာေတာ့ လက္ျပန္ႀကိဳးတုပ္ ႐ိုက္ႏွက္ၿပီးရြာထဲက ဆြဲထုတ္ၿပီး ရြာျပင္မွာ သတ္ပစ္လိုက္ၾကတယ္။ အသတ္ခံရတာ အတီးအစ္ကို တစ္ေယာက္ထဲမဟုတ္ဘူး။ ၂ ေယာက္။ သူ႔ရဲ႕ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ ဆယ္အိမ္ေခါင္း တစ္ေယာက္လည္းပါတယ္။ သူ ့နာမည္က ပန္းေမႊးတဲ့။ သူတို႔ ၂ ေယာက္ကို အတူတူဘဲ သတ္ပစ္လိုက္ၾကတာ။
အတီးလည္း ေတာ္ေတာ္ေလး မခံမရႏိုင္ျဖစ္ခဲ့တယ္။

အဲ့ဒီအခ်ိန္က စၿပီး သဃၤန္းခၽြတ္ၿပီး ေတာ္လွန္ေရးထဲ ၀င္ခဲ့တာ ဒီေန႔အခ်ိန္ထိဘဲ။
ကရင့္ေတာ္လွန္ေရးထဲကို ၀င္ေတာ့ အတီးတို ့ေဒသအေနနဲ႔ဆိုရင္ ေကအဲန္ယူ တပ္မဟာ (၆)နယ္ေပါ့၊ ေကအဲန္ဒီအိုတပ္ရင္းထဲကို ႐ိုး႐ိုးသားသား ဘ၀နဲ႔ဘဲ အတီး၀င္ေရာက္ခဲ့တာ။
သဃၤန္းခၽြတ္ၿပီး အမ်ဳိးသားေတာ္လွန္ေရးထဲကို ၀င္ေရာက္ခဲ့တဲ့အတီးဟာ ႐ိုး႐ိုးသားသား ႀကိဳးႀကိဳးစားစားနဲ႔ဘဲ စစ္သင္တန္းေတြတက္ ႏိုင္ငံေရးေတြ ေလ့လာ ေခါင္းေဆာင္ ေတြရဲ႕ သင္ၾကားပို႔ခ် ခ်က္ေတြကို လိုက္နာၿပီး အမ်ဳိးသားေတာ္လွန္ေရးထဲကို တေထာင့္တေနရာခဲ့ ပါ၀င္လာခဲ့သူပါ။
ေတာ္လွန္ေရးထဲမွာဘဲ အိမ္ေထာင္က်တယ္။ ေတာ္လွန္ေရးသမားတို႔ရဲ႕ သေဘာသဘာဝအတိုင္းဘဲ အမ်ဳိးသားတာ၀န္ေတြ တဖက္ အိမ္ေထာင္ေရး တာ၀န္ေတြတဖက္နဲ ့႐ုန္းကန္ရွင္သန္ခဲ့ရတယ္။ သားသမီး(၄)ဦးထြန္းကားေပမယ့္ ဒီသားသမီးေတြရဲ ့ေမြးရပ္ေျမေတြက တေယာက္တရြာ တေနရာ။ ေရာက္တဲ့ေနရာမွာ ေတြ ့တဲ့သူေတြနဲ ့သင့္ျမတ္ေအာင္ေနထိုင္တတ္သူ ႐ိုးသားေျဖာင့္မတ္တဲ့ အေျခခံစိတ္ဓာတ္ေတြရွိသူမို႔လည္း သူ႔ေတာ္လွန္ေရး ရဲေဘာ္ရဲဘက္ေတြ သာမက သူသြားရာေရာက္ရာက ရြာသူ ရြာသားေတြကရဲ႕ ေလးစားခ်စ္ခင္မႈကို ခံခဲ့ရသူတဦးျဖစ္ပါတယ္။

ရြာသားေတြက အတီးတို႔ကို ခ်စ္ခင္ေလးစားအားကိုးခဲ့ၾကတယ္။ အတီး တို႔ရဲ႕ ေတာ္လွန္ေရးကိုလည္း ကရင္လူထုေတြက ေထာက္ခံအားေပးခဲ့ၾကတယ္။
အတီးအျမင္ေျပာရရင္ ကရင္ေတာ္လွန္ေရးႏွစ္ေပါင္း ၆၀ ေက်ာ္ ၇၀ အထိ ႀကံ့ႀကံ့ခံႏိုင္ခဲ့တာ ကရင္ျပည္သူေတြရဲ ့ ေထာက္ခံမႈရွိေနလို႔ဘဲ။ ဒါကို အတီးအျပည့္အ၀ေျပာရဲတယ္။
အတီးတို႔တပ္မဟာမွာ အတီးတို ့ေတာ္လွန္ေရးလုပ္ခဲ့တာ တခါမွ ဆန္မ၀ယ္စားခဲ့ရဘူး။ အတီးတို႔ ကိုယ္တိုင္ စိုက္တာရွိသလို အမ်ားစုကေတာ့ ရြာသားေတြရဲ ့ေထာက္ပံ့မႈနဲ ့ဘဲ အတီးတို႔ ရပ္တည္ခဲ့ရတာလို ့ အတီးမန္းေက်ာ္ေဖက သူ ့ျဖတ္သန္းခဲ့ရတဲ့ ေတာ္လွန္ေရးသမားဘ၀နဲ ့ ေတာ္လွန္ေရးေပၚ ျမင္တဲ့ သူ ့အျမင္ေတြကို ေျပာျပပါတယ္။

အတီးမန္းေက်ာ္ေဖဟာ ေတာ္လွန္တဲ့မ်ဳိးခ်စ္တဦးျဖစ္တယ္လို ့ အတီးရဲ႕ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္တဦးျဖစ္တဲ့ ပဒိုေဇာ္ေနာင္ (ယခင္ ေကအဲန္ယူ တပ္မဟာ၆ ဒူးပလာယာခရိုင္ အတြင္းေရးမႉး)ကလည္း မွတ္ခ်က္ခ်ပါတယ္။

သူက က်န္းမာေရးအရ ႏိုင္ငံျခားကိုေရာက္လာေပမယ့္ ကိုယ့္အမ်ဳိးသားေတာ္လွန္ေရးအတြက္ ဘာလုပ္ေပးႏိုင္မလဲဆိုတာ သူ ့ေခါင္းထဲမွာရွိတယ္။ အေ၀းေရာက္ေနတဲ့ ကရင္ေတြ စုစုစည္း စည္းနဲ႔ကိုယ့္အမ်ဳိးေရးကို ဘယ္လို ၀ိုင္း၀န္းလုပ္ေဆာင္ၾကမလဲဆိုတာကိုလည္း ေခါင္းေဆာင္ ေတြနဲ ့သူတိုင္ပင္ေဆြးေႏြးတယ္လို႔လည္း ပဒိုေဇာ္ေနာင္က ေျပာပါတယ္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္မန္းေက်ာ္ေဖအတြက္ အမွတ္တရ ေျပာျပရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကရင္႐ိုးရာလက္ခ်ည္ပြဲနဲ ့ပတ္သက္လို ့ သူဦးေဆာင္ၿပီး အႀကိမ္ႀကိမ္ ေဆြးေႏြးတင္ျပခဲ့လို ့ ေကအဲန္ယူထဲမွာ အဲ့ဒီေန႔ကို ကရင့္ေတြအတြက္ ႐ံုးပိတ္ရက္အျဖစ္ သတ္မွတ္ဖို ့အတြက္ ကြန္ဂရက္မွာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ က်ခဲ့ဖူးတာ ရွိတယ္။

ေနာက္တခုကေတာ့ ေကအဲန္ဒီအိုနဲ ့ေကအဲန္အယ္ေအတပ္ကို လက္နက္၊ ရိကၡာ၊ ယူနီေဖာင္းစတာေတြကို တန္းတူရည္တူရိွေစခ်င္တဲ့ သူ ့ဆႏၵကို ေကအဲန္ယူ ကြန္ဂရက္ေတြမွာ သူတင္ျပခဲ့ဖူးတာေတြရွိတယ္လို ့ပဒိိုေဇာ္ေနာင္က ျပန္ေျပာင္းေျပာပါတယ္။

အတီးမန္းေက်ာ္ေဖဟာ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရးက ခ်မွတ္ထားတဲ့ မူေတြကို ေလးစားလိုက္နာၿပီး ႐ိုးသားႀကိဳးစားတဲ့ တပ္ဗိုလ္ တပ္မႉးတဦးျဖစ္တယ္လို႔လည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ေသာင္းက အႀကိမ္ႀကိမ္ မွတ္ခ်က္ခ်ခဲ့ဖူးပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္မို႔လို ့သူ ့ရဲ ့ေကအဲန္ဒီအို ဗို္လ္ခ်ဳပ္ဆိုတဲ့ ရာထူးကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ေသာင္းက အတီးမန္းေက်ာ္ေဖကို ယံုယံုၾကည္ၾကည္လႊဲအပ္တာ၀န္ေပးခဲ့တာလည္းျဖစ္ပါတယ္။

အဲ့ဒီေန ့ကိုေတာ့ အတီးမေမ့ဘူး။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ေသာင္းက အတီးကိုေျပာတယ္။ မန္းေက်ာ္ေဖ ငါတို႔က အသက္ႀကီးၿပီ။ ငါတို ့ေတာ္လွန္ေရးက မၿပီးေသးဘူး။ ဒီတာ၀န္ေတြကို ထမ္းေဆာင္ဖို႔က မင္းတို ့တာ၀န္ဘဲ။ ဒါေၾကာင့္ ေကအဲန္ဒီအိုတာ၀န္ကို မင္းဆက္လက္ထမ္းေဆာင္ပါ။ မင္းကို ငါယံု ၾကည္တယ္တဲ့။ သူ ့တာ၀န္ေတြကို လႊဲေျပာင္းေပးအပ္တဲ့ေန ့မွာဘဲ သူ ့ပုခံုးေပၚက ၾကယ္ပြင့္ကို အတီးပုခံုးေပၚကို သူကိုယ္တိုင္ တင္ေပးခဲ့တာ။ အတီး ၀မ္းနည္း၀မ္းသာခံစားခဲ့ရတယ္။ ေတာ္လွန္ေရးထဲမွာ အတီးအတြက္ အမွတ္ရစရာေတြ အမ်ားႀကီးထဲမွာ ဒီေန႔ကလည္း တေန ့အပါအ၀င္ေပါ့လို ့ အတီးမန္းေက်ာ္ေဖက ေျပာပါတယ္။

အသက္အရြယ္အရ က်န္းမာေရးအရ သူႏိုင္ငံျခားကို ထြက္လာရေပမယ့္ ကရင္အမ်ဳိးသားေတာ္လွန္ေရး အေပၚမွာေတာ့ သူသံေယာဇဥ္မျပတ္ႏိုင္ခဲ့တာ အမွန္ပါ။ ႏိုင္ငံျခားကို သူေရာက္လာၿပီး ၁ ႏွစ္ေက်ာ္ ၂ ႏွစ္အတြင္းမွာ သူ ရဲေဘာ္ရဲဘက္ေတြရွိရာကို သူျပန္္္သြားခဲ့ပါေသး တယ္။ ရဲေဘာ္ရဲဘက္ေတြအတြက္ ေတာ္လွန္ေရးအတြက္ သူဘာလုပ္ေပးႏိုင္မလဲဆိုတာ သူ႔ေခါင္းထဲမွာ အၿမဲရွိေနခဲ့တယ္လို႔ သူ ကေျပာပါတယ္။

သို႔ေသာ္လည္း ဒီေန ့မွာဘဲ သူဘ၀တပါးကို ေျပာင္းသြားခဲ့ပါၿပီ။ သူ ့အသက္ ၂၁ ႏွစ္အရြယ္ကစလို ့ သူကြယ္လြန္ခ်ိန္အထိကို ေတာ္လွန္ေရးအသိ ေတာ္လွန္ေရးသတိရွိေနခဲ့တယ္ဆိုတာကို သူ ့ဘ၀ တစ္စိတ္တစ္ေဒသက လွစ္ျပေနမယ္လို ့ က်မ ယံုၾကည္မိပါတယ္။

အတီးမန္းေက်ာ္ေဖ ေကာင္းရာသုဂတိလားပါေစ

ခိုင္မာေက်ာ္ေဇာ
ဇန္န၀ါရီ ၂၂၊ ၂၀၁၉