လူ႔အခြင့္အေရး  •  တိုင္းရင္းသားအခြင့္အေရး  •  ဒီမိုကေရစီေရး

၇၀ ႀကိမ္ေျမာက္ ကရင္အမ်ဳိးသားေန႔

မန္းထိန္ဝင္းစိန္

၂၀၁၈ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ (၁၁)ရက္ေန႔သည္ အႀကိမ္(၇၀)ေျမာက္ ကရင္အမ်ိဳးသားေန႔ျဖစ္ သည္။ လြန္ခဲ့သည့္ ႏွစ္ေပါင္း(၇၀) ၁၉၄၈ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ (၁၁)ရက္ေန႔တြင္ ျမန္မာျပည္ရွိ ကရင္ေဒသအသီးသီးမွ လူအင္အား(၄၅၄ ,၁၀၀) ဖဆပလအစိုးရအား ၿငိမ္းခ်မ္းစြာျဖင့္ ပိုစတာေလး ခုကို ကိုင္၍ဆႏၵေဖာ္ထုတ္ခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ အဆိုပါဆႏၵေဖာ္ထုတ္ပြဲသည္ ကရင္တစ္မ်ဳိးသားလုံး၏ မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ဓာတ္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးအသိကို ေမြးထုတ္ေစခဲ့သည့္အျပင္ တစ္မ်ဳိးသားလုံး ၏စည္းလုံးညီ ညြတ္မႈကို ဒီမိုကေရစီနည္းလမ္းတက် ေဖာ္ထုတ္ႏိုင္ခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ကရင္လူမ်ိဳးတို႔အား ကမၻာကပိုမိုသိရွိေစခဲ့သည္။
၁၉၅၃ ခုႏွစ္ ႏို၀င္ဘာလ (၂၃-၂၅) ရက္ေန႔ ဖာပြန္ၿမိဳ႕ေကာ္သူးေလျပည္လုံးဆိုင္ရာ ကြန္ဂရက္တြင္ ကရင္လူမ်ဳိးမ်ား ဆႏၵေဖာ္ထုတ္ခဲ့သည့္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ(၁၁)ရက္ေန႔ကို ကရင္အမ်ဳိး သားေန႔အျဖစ္ သတ္မွတ္ရန္ ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚတိုင္း အမွတ္(၁) ခ႐ုိင္ဥကၠဌ မန္းေက်ာ္ေအး အဆိုျပဳခ်က္၊ ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚတိုင္း အမွတ္(၁) တပ္မမႉး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေကာ္ထူး(ခ) ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ျမသန္း၏ ေထာက္ခံမႈ ျဖင့္ အတည္ျပဳခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ေဖေဖာ္ဝါရီလ (၁၁)ရက္ေန႔သည္ ကရင္အမ်ိဳးသား ေန႔ျဖစ္လာခဲ့သည္။

ကရင္လူမ်ဳိးမ်ား ဆင္းသက္လာပုံ

ကရင္လူမ်ဳိးမ်ားသည္ ဘီစီ ၂၂၃၄ မွ စတင္၍ ေဘဘီလုံမွထြက္ခြာလာခဲ့ၾကသည္။ ကရင္လူမ်ဳိး တို႔၏ မူရင္းေဒသေဘဘီလုံကို (လယ္မူထီေကာ္) သာယာ၀ေျပာေသာႏိုင္ငံဟု ေခၚသည္။ ေဘဘီလုံမွစတင္၍ ထြက္ခြာခဲ့ရာ မြန္ဂိုလီးယား-တာကစၥတန္-တိဗက္-ယူနန္ေဒသသို႔ ဘီစီ ၁၃၈၅တြင္ ေရာက္ရွိခဲ့သည္။ ယူနန္မွ အုပ္စုႏွစ္စုခြဲ၍ ဘီစီ ၁၁၂၈တြင္ ပထမအုပ္စုအျဖစ္ ဆက္လက္ ထြက္ခြာရာ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ဘီစီ ၁၁၂၅တြင္ ေရာက္ရွိခဲ့ရာ ေအဒီ ၂၀၁၈အထိ ျမန္မာျပည္သို႔ ကရင္လူမ်ဳိးမ်ားေရာက္ရွိခဲ့သည္မွာ ႏွစ္ေပါင္း ၃၁၉၃ ႏွစ္ရွိခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။ ယူနန္မွ ဒုတိယအုပ္စု ကရင္မ်ားသည္ ဘီစီ ၇၄၁တြင္ ထြက္ခြာလာခဲ့ ေအဒီ ၇၃၉ တြင္ ျမန္မာျပည္သို႔ ေရာက္ရွိခဲ့ရာ ေအဒီ ၂၀၁၈ အထိ ျမန္မာျပည္ေရာက္ရွိသည့္ ႏွစ္ေပါင္း ၂၇၅၇ ႏွစ္ရွိခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။ ယေန႔တိုင္ ကရင္လူမ်ဳိးမ်ား ျမန္မာျပည္တြင္ ေရာက္ရွိၿပီး ဓါးမဦးခ်ေနထိုင္လာခဲ့သည္မွာ ေထာင္စုႏွစ္ေပါင္းသုံးခုပင္ ရွိခဲ့ေပသည္။
ထုိသို႔ႏွစ္ေပါင္းေထာင္ခ်ီမူရင္းေဒသမွ ဆင့္ကဲဆင့္ကဲေျပာင္းေရႊ႕လာရာ အခ်ိန္ကာလ ရွည္ၾကာလာသည္ႏွင့္အမွ် လမ္းခရီးတြင္ ေတာင္အသြယ္သြယ္၊ ေတာအထပ္ထပ္၊ ျမစ္ေခ်ာင္းအလီလီ ျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့ရျခင္း၊ ရာသီဥတုအခက္အခဲ၊ လူအုပ္စုအခ်င္းခ်င္း လွည့္ျဖားျခင္း၊ လုယက္တိုက္ခိုက္ျခင္း စသည့္ေဘးရန္မ်ားႀကဳံေတြ႔ခဲ့ရျခင္းေၾကာင့္ ေနာင္လာေနာင္သားမ်ားအား မေကာင္းဆိုး၀ါးမ်ား (နန္း ေလာက္-နန္းခေလာက္)လွည့္ျဖားျခင္းမ်ားကို မယုံၾကည္ရန္၊ ကရင့္လူမႈဘ၀သမိုင္းမ်ားကို ဖ်က္ဆီးခဲ့ သူမ်ားအား (ထီြယိုင့္ဘိတ္ထို႔ခန္လန္႔) ေခြး က၀က္ေျခရာကို ဖ်က္ဆီးခဲ့သည္ဟု ဆို႐ိုးစကားရွိခဲ့သည္။ လမ္းခရီးခက္ခဲၾကမ္းတမ္းမႈကို ေရစီသဲေမွ်ာျမစ္ေခ်ာင္းမ်ားကို ျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့ရျခင္းကို ကရင္ဘာသာ အားျဖင့္ (ထီေဆ့ေမ့ယြာ) ေဒသကို ျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့ရေၾကာင္း အဆိုရွိခဲ့သည္။ ဆရာႀကီး ဂၽြန္ဟက္ ကနီ(Rev.John Hack Ney) ၏ THE KAREN စာအုပ္တြင္ ကရင္တို႔၏မူလဇစ္ျမစ္သည္ အာရွတိုက္အလယ္ပိုင္းျဖစ္ျခင္းႏွင့္ ကရင္တို႔ျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့သည့္ ေရစီးသဲေမွ်ာေဒသ(ထီေဆ့ေမ့ယြာ) သည္ ဂိုဘိသဲ ကႏၱာရျဖစ္ေၾကာင္း ေရးသားခဲ့သည္။ ကရင္လူမ်ဳိးတို႔က ဂိုဘိသဲကႏၱာရကို က်ယ္ေျပာသည့္လြင္ျပင္ (ပေလာမူလာ) သို႔မဟုတ္ ေကာ္ဘီဟု ေခၚဆိုခဲ့ၿပီး အဂၤလိပ္တို႔က ဂိုဘီ(Gobi)ဟု ေခၚဆိုၾကသည္။ ထိုကဲ့သို႔ လမ္းခရီးဒုကၡအဖုံဖုံေၾကာင့္ လူအုပ္စုျခင္း ေနရာေဒသအႏံွ႔ ကြဲျပားခဲ့ၾကရၿပီး အခ်င္းခ်င္းျပန္လည္ဆုံေတြ႔သည့္အခါ ေဆြမ်ဳိးခ်င္း သိရွိႏိုင္ေစရန္ လက္ေကာက္၀တ္တြင္ ခ်ည္ျဖဴျဖင့္ရစ္ပတ္အမွတ္အသားျပဳခဲ့ျခင္းဓေလ့သည္ ေရွးကရင္မ်ားဆင္းသက္လာသည့္ ဘ၀ေကာက္ေၾကာင္းကို ထင္ဟပ္ေစခဲ့သည္။

ျမန္မာျပည္တြင္ေနထိုင္ျခင္း

ျမန္မာျပည္တြင္ ေနထိုင္စဥ္ကာလအတြင္း ကရင္လူမ်ဳိးမ်ားသည္ အျခားတိုင္းရင္း သားမ်ားနည္းတူ မိမိေဒသအႀကီးအကဲမ်ားျဖင့္ ေအးခ်မ္းစြာေနထိုင္လာခဲ့ေသာ္လည္း ဗမာပေဒ သရာဇ္၊ မြန္ပေဒသရာဇ္၊ ရခိုင္ပေဒသရာဇ္၊ ရွမ္းပေဒသရာဇ္တို႔၏ပေဒသရာဇ္ျခင္း အားၿပိဳင္မႈမ်ား ပေဒသရာဇ္လူမ်ဳိးတစ္မ်ဳိးတည္းအတြင္း ညီႏွင့္အစ္ကို သားႏွင့္အဖ နန္းလုပြဲမ်ားတြင္လည္း ကရင္ လူမ်ဳိးမ်ား ပါ၀င္ခဲ့ျခင္းမရွိဘဲ ေအးခ်မ္းရာအရပ္ကိုသာလွ်င္ ရွာေဖြေနထိုင္ခဲ့ၾကသည္။ ေအဒီ ၁၀၄၄မွ ေအဒီ ၁၈၈၆ ကာလအတြင္း အင္အားအႀကီးဆုံးေသာ ဗမာပေဒသရာဇ္အုပ္ခ်ဳပ္မႈေအာက္တြင္ အျခားတိုင္းရင္း သားမ်ားနည္းတူ ေနထိုင္ခဲ့ၾကသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ကရင္လူမ်ဳိးမ်ား ေတာင္ေပၚ၊ ေတာင္ေျခ၊ ေျမျပန္႔။ ပင္လယ္ကမ္းစပ္အထိ ပ်ံ႕ႏွ႔ံေနထိုင္ျခင္းသည္ ကရင္လူမ်ဳိးမ်ား ျမန္မာျပည္တြင္း သို႔ ဦးဦးဖ်ားဖ်ား၀င္ေရာက္ေနထိုင္ၾကေသာ လူမ်ဳိးတစ္မ်ဳိးျဖစ္ေၾကာင္း သိရွိႏိုင္သည္။ မာရွယ္ဆိုသူ သမိုင္းပညာရွင္၏ (THE KAREN PEOPLE OF BURMA) စာအုပ္တြင္ ကရင္လူမ်ဳိးမ်ားသည္ မိမိတို႔ ဘ၀လုံၿခဳံေရးအတြက္ အစဥ္သျဖင့္ ေျပးလႊားေနရသည္ဟု မွတ္တမ္းတင္ ထားခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

ကရင္လူမ်ဳိးမ်ားမ်က္ေစ့ပြင့္လာျခင္း

အဂၤလိပ္၊ ျပင္သစ္နယ္ခ်ဲ႕ႏိုင္ငံမ်ား ကုန္သြယ္ေရးႏွင့္ အာရွႏိုင္ငံမ်ားသို႔ တၿပိဳင္တည္း ေရာက္ရွိခဲ့ခ်ိန္ ဥေရာပခရစ္ယာန္သာသနာျပဳမ်ားလည္း အာရွႏိုင္ငံမ်ားသို႔ေရာက္ရွိလာၾကသည္။ အစပိုင္းတြင္ သာသနာျပဳရာမွ ေနာက္ပိုင္း ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး၊ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းမႈႏွင့္ လူမႈဘ၀ရွင္သန္တိုးတက္ေရးကိုပါ ေဆာင္ရြက္လာၾကသည္။ ဥပမာ-ပုသိမ္ၿမိဳ႕အနီး ကိုးဆူရြာတြင္ ရာသီအလိုက္ဖြင့္လွစ္ေသာ(ကိုးဆူအကယ္ဒမီေက်ာင္း)။
ကုန္သြယ္ေရးကို အေၾကာင္းျပဳလာရာမွ ကိုလိုနီနယ္ခ်ဲ႕သိမ္းပိုက္ေရးမ်ား ေပၚေပါက္လာျပန္ရာ ၁၈၂၄ ခုႏွစ္တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံအား ပထမအႀကိမ္ အဂၤလိပ္က်ဴးေက်ာ္စစ္ေၾကာင့္ ရခိုင္ႏွင့္ တနသၤာရီ အား အဂၤလိပ္တို႔အား ေပးလိုက္ရသည္။ တနသၤာရီေဒသရွိ ကရင္လူမ်ဳိးမ်ားလည္း ဥေရာပယဥ္ ေက်းမႈႏွင့္ စတင္ထိေတြ႔ခဲ့သည္။ ၁၈၅၂ ခုႏွစ္ ဒုတိယအဂၤလိပ္က်ဴးေက်ာ္စစ္တြင္ ေျမထဲၿမိဳ႕မွ ေအာက္ဗမာ ျပည္တစ္ခုလုံး အဂၤလိပ္တို႔ အားေပးလိုက္ရျပန္ရာ ကရင္လူမ်ိဳးမ်ားအားလုံး ဥေရာပယဥ္ေက်းမႈႏွင့္ ထိေတြ႔ခဲ့ရသည္။
ကုန္းေဘာင္ေခတ္ ေႏွာင္းပိုင္း ဗမာပေဒသရာဇ္စနစ္၏ အစစေခတ္ေနာက္က်သည္ကို ျမင္ေတြ႔သိရွိလာခဲ့ၾကသည့္ ကင္း၀န္မင္းႀကီး၊ ေယာအတြင္း၀န္ဦးဖိုးလႈိင္ စသည့္ပညာရွင္မ်ားသည္ ေဟာင္းႏြမ္းသည့္ ဗမာပေဒသရာဇ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအစား ဥေရာပႏိုင္ငံမ်ား၏ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္ျဖင့္ အစားထိုးလာၾကသည္။ ကရင္လူမ်ဳိးမ်ားသည္လည္း ဗမာပေဒသရာဇ္စနစ္ထက္စာလွ်င္ ဥေရာပလူ ေနမႈစနစ္က သာလြန္ေၾကာင္းသိရွိသေဘာေပါက္လာၾကၿပီး အဂၤလန္၊ အေမရိကန္ စသည့္ႏိုင္ငံမ်ားသို႔ ပညာသြားေရာက္သင္ယူခဲ့ၾကသည္။
၁၈၈၁ ခုႏွစ္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံတြင္ MADD ဘြဲ႔ရခဲ့သူ ေဒါက္တာတီသံျပာသည္ ကရင္အမ်ဳိးသား အသင္း (KAREN NATIONAL ASSOCIATION)ကို ဖြဲ႔စည္း၍ ကရင္လူမ်ဳိးတို႔၏ လူမႈေရးတိုး တက္မႈအ၀၀ကို ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။ ၎အသင္းသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံတစ္ခုလုံး အဂၤလိပ္လက္ေအာက္မေရာက္ခင္ (၅)ႏွစ္အလို အိႏၵိယ ကြန္ဂရက္ထက္ေလးႏွစ္ေစာၿပီး YMBA ထက္ ၂၅ ႏွစ္ေစာၿပီး ေပၚေပါက္လာခဲ့သည့္ ပထမဦးဆုံးေသာ ကရင္လူမ်ဳိးတို႔၏ေရွ႕ေဆာင္လူမႈေရး အသင္းတစ္ခုျဖစ္သည္။
၁၃၂၃ ခုႏွစ္တြင္ ေဒါက္တာ ဒါေမဖိုးမင္းသည္ မိမိပို္င္ဆင္ျဖဴျဖင့္ အဂၤလန္၊ အေမရိကန္သို႔ လွည့္လည္ျပသရင္း ကရင္လူမ်ဳိးမ်ား လြတ္လပ္သည့္တိုင္းျပည္ရွိသင့္ေၾကာင္း၊ ၁၉၂၈ ခုႏွစ္တြင္ ေဒါက္တာစံစီဖိုး၏ ဗမာျပည္ႏွင့္ ကရင္လူမ်ဳိးမ်ား(BURMA AND THE KAREN)စာအုပ္တြင္ ပေဒသရာဇ္စနစ္ေၾကာင့္ ကရင္မ်ားတိုင္းျပည္ေပ်ာက္ခဲ့ပုံ တနသၤာရီေဒသကို ကရင္ျပည္အျဖစ္ သတ္မွတ္သင့္ေၾကာင္း ေရးသားခဲ့သည္။
ဒုတိယ ကမၻာစစ္ႀကီးကာလမဟာမိတ္ႏွင့္အတူ အိႏၵိယျပည္ဆုတ္ခြါသြားေသာ ကရင္စစ္သား (၂၀၀၀)ႏွင့္ ကရင္စစ္ဗိုလ္ ၄၀ တို႔မွ ဗမာျပည္ဖက္ဆစ္ရန္မွ လြတ္ေျမာက္ၿပီးက တနသၤာရီတိုင္းကို ကရင္ျပည္အျဖစ္သတ္မွတ္ေပးရန္ တင္ျပခဲ့ၾကသည္။ ၁၉ ရာစုမကုန္မီ စမီတန္ဆိုသူ အဂၤလိပ္ တစ္ဦး ၏ ဗမာျပည္ရွိသစၥာရွိ ကရင္မ်ား (THE LOYAL KAREN OF BURMA) စာအုပ္တြင္ ကရင္လူမ်ဳိးမ်ား သည္ ၿဗိတိသွ်တို႔အေပၚ သစၥာရွိပုံ တုိင္းျပည္ရွိမွ တိုးတက္ႏိုင္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေရးသားခဲ့သည္။
၁၉၄၁ ခု ၾသဂုတ္လ ၁၄ ရက္ အေမရိကန္သမၼတ ႐ူစဗဲ့ႏွင့္ အဂၤလန္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ခ်ာခ်ီတို႔ ခ်ဳပ္ဆိုခဲ့ေသာ အတၱလန္တိတ္ခ်ာတာ(ATLANTIC CHATER) အရ ႏိုင္ငံတိုင္း လြတ္လပ္သည့္အခ်ဳပ္အျခာ အာဏာတည္ရွိခြင့္ လူမ်ဳိးတိုင္းကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ရွိေစရမည္ဟူေသာ အခ်က္မ်ားသည္ ကရင္လူမ်ဳိး တို႔အား မ်က္ေစ့ပြင့္ေစခဲ့သည္။
အခ်ိဳ႕ဗမာသမိုင္းမွတ္တမ္းတင္သူမ်ားက အဂၤလိပ္တို႔သည္ ကရင္လူမ်ဳိးမ်ားကို ေျမွာက္ေပးေၾကာင္း ကရင္လူမ်ဳိးမ်ားသည္ အဂၤလိပ္ေနာက္လိုက္ျဖစ္ျခင္းဟု လြဲမွားစြာ ေရးသားၾကသည္။ လြတ္လပ္ေရး တိုက္ပြဲကာလက ဗမာႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားထဲတြင္ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ အျမင္သုံးမ်ဳိး ေပၚေပါက္ခဲ့သည္ကို မ်က္ကြယ္ျပဳခဲ့ၾကသည္။

၎အျမင္သုံးမ်ဳိးမွာ

၁။ ဗမာ့ထြက္ရပ္ဂိုဏ္း (freedom Floc)မွ အဂၤလိပ္အခက္ ဗမာ့အခ်က္ ေႂကြးေၾကာ္သံျဖင့္ ဗမာျပည္လြတ္လပ္ေရးအတြက္ ဂ်ပန္ႏွင့္ ေပါင္း၍ အဂၤလိပ္ကို ေမာင္းထုတ္ရန္
၂။ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ ဗမာျပည္သူမ်ားကိုသာ အားကိုးရန္
၃။ ကမၻာစစ္တြင္ ျပည္သူတို႔၏ရန္သူမွာ ဖက္ဆစ္စနစ္ျဖစ္၍ အဂၤလိပ္တို႔ႏွင့္ ယာယီမဟာမိတ္ဖြဲ႔၍ ဂ်ပန္အားဆန္႔က်င္ရန္

တတိယအယူအဆသည္ အင္းစိန္ေထာင္တြင္းေရာက္ရွိေနသည့္ သခင္စိုးအပါအ၀င္ ဗမာ့ႏိုင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္ အခ်ဳိ႕တို႔၏ အယူအဆျဖစ္ၿပီး အင္းစိန္စစ္တန္း(INSEIN THESIS)ဟု သမိုင္း တြင္ခဲ့ၿပီး အျပင္တြင္ရွိေနသည့္ ဗမာ့ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာာင္အခ်ဳိ႕ႏွင့္ အိႏၵိယေရာက္ မဟာမိတ္ မ်ားထံေပးပို႔ခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္လည္း ဂ်ပန္အကူအညီျဖင့္ အဂၤလိပ္အား တိုက္ခိုက္ရန္ ဗမာႏိုင္ငံေရး သမားမ်ား အမ်ားစုျဖစ္ေနျခင္းေၾကာင့္ ဂ်ပန္အကူအညီကိုသာလွ်င္ ရယူခဲ့ၾကသည္။
တတိယဗမာႏိုင္ငံေရးအုပ္စု အျမင္ကဲ့သို႔ ကရင္မ်ားျမင္ခဲျ့ခင္းေၾကာင့္ ယိုးဒယားနယ္စပ္ ထား၀ယ္စစ္မ်က္ႏွာမွ BIA ႏွင့္အတူ ၀င္ေရာက္လာသည့္ ဂ်ပန္တပ္ကို ကရင္မ်ားခုခံတိုက္ခိုက္ခဲ့ျခင္း သည္ ဗမာျပည္ကို ကမၻာ့ဘုံရန္သူဖက္ဆစ္ ေျခမခ်ေစခ်င္သည္ကို ဗမာအခ်ဳိ႕မွ အဂၤလိပ္ထြက္ၿပီးရင္ ကရင္က်န္ေသးတယ္ဟူေသာလြဲမွားေသာအျမင္အခ်ဳိ႕ေၾကာင့္ ကရင္ဗမာအဓိက႐ုဏ္း ေပၚေပါက္ခဲ့သည္။
ဆိုဗီယက္မွ ဒုတိယကမၻာစစ္အတြင္း ၀င္လာၿပီး အဂၤလိပ္တို႔ႏွင့္ ေပါင္းကာ ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္မ်ား ကို တိုက္ခိုက္လာသည့္အခ်ိန္ေရာက္မွ ဗမာေခါင္းေဆာင္မ်ားအထဲမွ ဂ်ပန္ကို ေတာ္လွန္တိုက္ခိုက္ရမည္ဆိုေသာ အျမင္ရွိလာၾကသည္။ ကရင္လူမ်ဳိးတို႔သည္ကား ဒုတိယ ကမၻာ စစ္ႀကီးစတင္ခ်ိန္ကပင္ ဗမာႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္မ်ား ေခၚလာသည့္ ကမၻာ့ရန္သူ ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္ႏွင့္ ႏႈိင္းစာလွ်င္ အဂၤလိပ္တို႔အား ယာယီမဟာမိတ္အျဖစ္ ခြဲျခားႏိုင္ခဲ့ျခင္းကို ဗမာသမိုင္းပညာရွင္ အခ်ဳိ႕လြဲမွားေရးသားျခင္းမွာ ၀မ္းနည္းဖြယ္ရာျဖစ္ပါသည္။
၁၉၄၆ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၄ရက္ေန႔တြင္ ကရင္ဗဟိုအဖြဲ႔ခ်ဳပ္(Karen Cent ran Organization-KCO) မွ ၁။ ေစာသာဒင္ ၂။ ေစာဖိုးခ်စ္ ၃။ ေစာစစ္ဒနီလူနီ ဦးေဆာင္သည့္ ကရင္မိတ္သဟာရ အဖြဲ႔အဂၤလန္ သို႔ သြားေရာက္၍ ကရင္ျပည္အေရးကို ေတာင္းဆိုခဲ့ၾကသည္။ ၎ကရင္မိတ္သဟာရအဖြဲ႔မွ အဂၤလန္ ႏိုင္ငံေရးသားျဖန္႔ေ၀ခဲ့သည့္ (CARE FOR THE KAREN)စာအုပ္ေၾကာင့္ ကရင္လူမ်ဳိးတို႔အား ကမၻာကပိုမိုသိရွိလာၾကာသည္။
၁၈၈၁ ခုႏွစ္က ဖြဲ႔စည္းခဲ့သည့္ ကရင္အမ်ဳိးသားအသင္းသည္ အခ်ိန္ၾကာေညာင္း လာသည္ႏွင့္ အမွ် အသင္းလူႀကီးမ်ား အသက္အရြယ္ႀကီးရင့္ၿပီး စိတ္သြားတိုင္းကိုယ္မပါျဖစ္လာၾက၍ စုစည္းညီ ညြတ္သည့္ ကရင္အမ်ဳိးသားအသင္းတစ္ခုေပၚေပါက္လာေရးအတြက္ ကရင္လူႀကီးတစ္ဦးျဖစ္သူ ဆရာ ဖိုးေအး၏ အႀကံေပးခ်က္အရ ၁၉၄၇ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၅ ရက္ေန႔တြင္ KNA+BKNA+KCO+KYO ေလးဖြဲ႔ကိုေပါင္း၍ (KAREN NATIONAL UNION-KNU)ကို ဖြဲ႔စည္းလိုက္ၾကသည္။
၁၉၄၇ ဇြန္လ ၁၇ ရက္ေန႔တြင္ ခ်ဳပ္ဆိုေသာ ေအာင္ဆန္းအက္တလီစာခ်ဳပ္ကို ကရင္လူမ်ိဳးမ်ား က မိမိတို႔အက်ဳိး မပါေၾကာင္းခံစားလာရၿပီး ေအာက္ပါအခ်က္မ်ားေၾကာင့္ သေဘာမတူေၾကာင္း ကန္႔ကြက္ခဲ့ၾကသည္။
၁။ အဂၤလိပ္အစိုးရႏွင့္ ေတြ႔ဆုံရာတြင္ ကရင္ကိုယ္စားလွယ္မပါျခင္း
၂။ စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ဆိုရာတြင္ ကရင္လူမ်ဳိးတို႔၏ သေဘာထားမပါျခင္း
၃။ တိုင္းျပဳျပည္ျပဳလႊတ္ေတာ္တြင္ ကရင္ကိုယ္စားလွယ္နည္းျခင္း
၄။ ကရင္ျပည္နယ္ကိစၥ မပါ၀င္ျခင္း

KNU ၏ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကို အဂၤလိပ္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ထံ တင္ျပရန္ႏွင့္ ေျဖၾကားခ်က္ကို ၁၉၄၇ ခုႏွစ္ မတ္လ ၃၁ ရက္ေန႔အထိ ေစာင့္ဆိုင္းရန္၊ ေတာင္းဆိုခ်က္ကို လက္ခံျခင္းမရွိပါက-
၁။ ေအာင္ဆန္းအက္တလီစာခ်ဳပ္ကို ဆန္႔က်င္သြားရန္
၂။ ေစာဘဦးႀကီးအား လက္ရွိ၀န္ႀကီးရာထူးမွ ႏုတ္ထြက္ရန္
၃။ တိုင္းျပဳျပည္ျပဳလႊတ္ေတာ္ ေရြးေကာက္ပြဲကို သပိတ္ေမွာက္ရန္။
အဆိုပါ တိုင္းျပဳျပည္ျပဳလႊတ္ေတာ္ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ကရင္လူမ်ဳိးမဲဆႏၵရွင္မ်ား ၈%သာ မဲေပးခဲ့ၿပီး မဲဆႏၵနယ္ ၁၂ေနရာအနက္ ၄ ေနရာသာ ၀င္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္သူရွိခဲ့သည္။ KYO အဖြဲ႔၀င္ေဟာင္းမ်ား ျဖစ္ၾကသည့္ ၁။ မန္းဘခိုင္ ၂။ မန္း၀င္းေမာင္ ၃။ ေစာေက်ာ္စိန္ ၄။ ေစာေအာင္ပ ၅။ ေစာစိန္တင္တို႔ သည္ KNU ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကို လက္မခံဘဲ အစည္းအေ၀းခန္းမွ ထြက္သြားခဲ့ၾကသည္။ ေစာဘဦးႀကီး ႏုတ္ထြက္သြားေသာ ၀န္ႀကီးေနရာတြင္ ေစာစံစီဖိုးသင္မွ ဝင္ေရာက္လက္ခံခဲ့သည္။ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ဧၿပီလ ၁၀ရက္ေန႔ KNU အေရးေပၚအစည္းအေ၀းတြင္ KNU ဥကၠဌေနရာတြင္ ေစာဘဦးႀကီးအား ေရြးခ်ယ္ခဲ့ၿပီး ေအာက္ပါဆုံးျဖတ္ခ်က္မ်ားကို ခ်မွတ္ခဲ့သည္။
၁။ ကရင္ျပည္ရရွိေရးသည္ ကရင္တစ္မ်ဳိးသားလုံးႏွင့္ သက္ဆိုင္ေၾကာင္း
၂။ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္သည့္ ကရင္မ်ားသည္ ကရင္လူထု ၏ကိုယ္စား လွယ္အစစ္အမွန္မဟုတ္ ေၾကာင္း
၃။ KNU ဗဟိုအလုပ္အမႈေဆာင္မွ လုပ္ငန္းတာ၀န္မ်ားကို ဆက္လက္ဦးေဆာင္ရန္

၁၉၄၇ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာ (၂၄)ရက္ေန႔တြင္ အတည္ျပဳခဲ့သည့္ အေျခခံဥပေဒသည္လည္း ျပည္ေထာင္စုမွလြဲေခ်ာ္ၿပီး တစ္ျပည္ေထာင္စနစ္ျဖစ္ခဲ့သည္။ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာ (၁၀)ရက္ ကရင္ ကိုယ္စားလွယ္(၇၀၀)ေက်ာ္ တက္ေရာက္ခဲ့သည့္ ေမာ္လၿမိဳင္ညီလာခံတြင္လည္း ကိုယ္စား လွယ္အစစ္အမွန္မပါ၀င္သည့္ တိုင္းျပဳျပည္ျပဳလႊတ္ေတာ္မွ ေရးဆြဲအတည္ျပဳသည့္ ဥပေဒမ်ားကို ကရင္လူထုက လက္မခံေၾကာင္းႏွင့္ ဗမာျပည္လြတ္လပ္ေရးရရွိသည္ႏွင့္တၿပိဳင္နက္ ကရင္ျပည္နယ္ ကိစၥကို ဗမာအစိုးရထံ တင္ျပေတာင္းဆိုသြားရန္ ဆုံးျဖတ္ခဲ့သည္။ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ (၃)ရက္ ေန႔တြင္ KNU မွ ဖဆပလအစိုးရထံ ကရင္ျပည္နယ္အေရးကို တင္ျပခဲ့ရာ ဖဆပလ အစိုးရမွ မတ္လ(၃)ရက္ေန႔အထိ မည္သည့္အေၾကာင္းျပန္ၾကားခ်က္မွ မေရးဘဲ ကရင္ျပည္နယ္ေတာင္းဆို သူမ်ားသည္ လူနည္းစုျဖစ္ျခင္း၊ နယ္ခ်ဲ႕လက္ကိုင္တုတ္မ်ားျဖစ္ျခင္း စသည္ျဖင့္ စြပ္စြဲေျပာဆိုခဲ့သည္။ ကရင္လူမ်ဳိးအားလုံး ကရင္ျပည္နယ္လိုလားေၾကာင္းႏွင့္ ကရင္ျပည္နယ္တင္ျပေတာင္း ဆိုခ်က္ပိုမို ေလးနက္ေစရန္ KNU မွ ဦးေဆာင္၍ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ (၁၁)ရက္ေန႔တြင္ ကရင္လူထုဆႏၵျပပြဲကို ေအာက္ပါေႂကြးေၾကာ္သံေလးရပ္ျဖင့္ ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။
၁။ ကရင္ျပည္ ခ်က္ခ်င္းေပး။
၂။ ကရင္တစ္က်ပ္ ဗမာတစ္က်ပ္ခ်က္ခ်င္းျပ။
၃။ လူမ်ဳိးေရး အဓိက႐ုဏ္းအလိုမရွိ။
၄။ ျပည္တြင္း စစ္အလိုမရွိ။

စသည့္ေႂကြးေၾကာ္သံေလးရပ္ ပိုစတာကို ကိုင္ေဆာင္ၿပီး ေအးခ်မ္းစြာစီတန္းလွည့္လည္ခဲ့သည္။
အဆိုပါ ကရင္လူထုဆႏၵျပပြဲ၏ ႏိုင္ငံေရးအဓိပၸာယ္မွာ-
၁။ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္။
၂။ အမ်ဳိးသားတန္းတူေရး။
၃။ တိုင္းရင္းသားစည္းလုံးညီညြတ္ေရးႏွင့္ လူမ်ဳိးစုံခ်စ္ၾကည္ေရး။
၄။ စစ္ဆန္႔က်င္ေရးႏွင့္ၿငိမ္းခ်မ္းေရး……အႏွစ္သာရမ်ားပင္ ျဖစ္သည္။
၁၉ ရာစု အေမရိကန္သမၼတ ဝီလ္ဆင္၏ ကမၻာ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအဆို (၁၄)ခ်က္အရ လူမ်ဳိးတိုင္း အခ်ဳပ္ အျခာအာဏာ အမ်ဳိးသားႏိုင္ငံထူေထာင္ခြင့္ရွိေစျခင္း၊ ၁၉၉၂ ခုႏွစ္ စပိန္ႏိုင္ငံ မဲဒရစ္ၿမိဳ႕သေဘာ တူညီ ခ်က္အရ တိုင္းျပည္တစ္ခုအတြင္း လူမ်ဳိးစုံေရာေႏွာေနထိုင္ပါက သက္ဆိုင္ရာ လူမ်ဳိးမ်ား၏ ကိုယ္ပိုင္ျပန္ဌာန္းခြင့္ရွိရန္၊ ၁၉၉၈ ခုႏွစ္ စပိန္ႏိုင္ငံ ဘာစီလိုနာၿမိဳ႕ (UNESCO) အစည္းအေ၀း(UNESCO DIVISION OF HUMAN RIGHT,DEMOCRACY AND PEACE)အရ ကမၻာ့ကုလသမဂၢအဖြဲ႔၀င္ႏိုင္ငံမ်ား လိုက္နာရမည္ဟူေသာပဋိညာဥ္စာတမ္း။
ဒုတိယကမၻာစစ္ၿပီး စစ္ေအးေခတ္ (COLDWAR) ကမၻာ့ႏိုင္ငံေရးဇာတ္ခုံတြင္ အမ်ဳိးသားေရး လႈပ္ရွားမႈမ်ား (NATIONAL LIBERATION MOVEMENTS)ေပၚေပါက္ရာ လူမ်ဳိးမ်ား စုေပါင္းေန ထိုင္သည့္ ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာတည္တန္႔ခိုင္ၿမဲရန္ႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာတိုးတက္ေစရန္ စစ္မွန္ေသာျပည္ေထာင္စု ျဖစ္သည့္ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု ဖြဲ႔စည္းရမည္ဟူေသာ ႏိုင္ငံေရး အေတြးအေခၚသစ္တစ္ရပ္ ေပၚေပါက္ျခင္းသည္လည္းလြန္ခဲ့သည့္ ႏွစ္(၇၀)က ကရင္လူထုဆႏၵျပပြဲ၏ ႏိုင္ငံေရး ဦးတည္ခ်က္မ်ားႏွင့္ ထပ္တူထပ္မွ်ျဖစ္ေပသည္။
မန္းထိန္၀င္းစိန္


၁၉၄၈ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္၀ါရီလ (၁၁)ရက္၊ ကရင္လူထု ဆႏၵျပပြဲတြင္ ပါ၀င္ခဲ့သည့္ ၿမဳိ႕နယ္မ်ားႏွင့္ လူဦးေရစာရင္း

မန္းထိန္၀င္းစိန္
ဆရာသာထုိ၏ ကရင္ႏွင့္ ႏုိင္ငံေရးျပႆနာ စာအုပ္မွကူးယူ ေဖာ္ျပသည္။