Home ထိပ္တန္းသတင္း ႏိုင္ငံေတာ္ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ၏ ခက္မသံုးျဖာ

ႏိုင္ငံေတာ္ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ၏ ခက္မသံုးျဖာ

484

အယ္ဒီတာ့အာေဘာ္

ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ သမုဒၵရာဇ္မင္းမွစ၍ ပုဂံမင္းဆက္ ၅၅ဆက္၊ ကုန္းေဘာင္မင္းဆက္ ၁၁ဆက္၊ ေနာက္ဆံုး သီေပါ မင္းအထိ ပေဒသရာဇ္စနစ္ျဖင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့ၿပီး သီေပါမင္းလက္ထက္ ၁၈၈၆ခုႏွစ္၊ ဇန္န၀ရီလ ၁ရက္ေန႔တြင္ ျမန္မာ တစ္ႏုိင္ငံလံုး နယ္ခ်ဲ႕ေအာက္သို႔ ေရာက္ခဲ့ရသည္။ ထိုမွ ၁၉၄၈ခုႏွစ္၊ ဇန္န၀ါရီလ ၄ရက္ေန႔တြင္ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ ပိုင္ လြတ္လပ္ေသာ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏုိင္ငံႀကီးအျဖစ္ ရပ္တည္ႏုိင္ခဲ့သည္။ လြတ္လပ္ေရးရၿပီး ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ “ပထမ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ သမၼတအျဖစ္ ေညာင္ေရႊေစာ္ဘြားစပ္ေရႊသိုက္”သည္ ၁၉၄၈မွ ၁၉၅၂အထိ၊ ေဒါက္တာ ဘဦးသည္ ၁၉၅၂မွ ၁၉၅၇အထိ၊ မန္း၀င္းေမာင္သည္ ၁၉၅၇မွ ၁၉၆၂ထိ၊ ဦးေန၀င္းသည္ ၁၉၄၇မွ ၁၉၈၁ထိ၊ ဦးစန္း ယု၊ ဦးေအးကို၊ ဦးစိန္လြင္၊ ေဒါက္တာေမာင္ေမာင္တို႔သည္ ၁၉၈၈အတြင္း တာ၀န္ယူအုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့ၾကရာ ကြ်ႏ္ုပ္တို႔သည္ ႏိုင္ငံ၏ ႏိုင္ငံေရးေခတ္သမိုင္းတို႔အေပၚ သမုိင္းဆိုးမ်ားက သင္ခန္းစာယူၾကၿပီး သမုိင္းေကာင္းမ်ားကို စံနမူနာယူၾကရ မည္ျဖစ္သည္။

အခ်ဳပ္အျခာ အာဏာပိုင္သည့္ ဒီမိုကေရစီ က်င့္သံုးေသာႏုိင္ငံမ်ားတြင္ “ဥပေဒျပဳေရးအာဏာ၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာဏာ၊ တရားစီရင္ေရးအာဏာ”ဟူေသာ ႏုိင္ငံေတာ္ အခ်ဳပ္အျခာ၏ ခက္မသံုးျဖာတို႔ကို တတ္ႏုိင္သမွ် ပိုင္းျခားသံုးစြဲျခင္းႏွင့္ အခ်င္းခ်င္း အျပန္အလွန္ ထိန္းေက်ာင္းၾကရန္ အထူးလိုအပ္သည္။

ဥပေဒျပဳေရး – ဥပေဒဆိုသည္မွာ လိုက္နာရန္ႏွင့္ ေရွာင္ၾကဥ္ရန္ သတ္မွတ္ထားခ်က္ျဖစ္ရာ အစိုးရကလိုက္နာရန္ ျပည္သူက ေရးဆြဲထားေသာ ဥပေဒကို ဖြဲ႕စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံုအေျခခံဥပေဒဟုေခၚၿပီး ျပည္သူတို႔က လိုက္နာရန္ အစိုးရ ေရးဆြဲျပဌာန္းထားေသာ ဥပေဒကို အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဥပေဒဟုေခၚသည္။ ႏိုင္ငံေတာ္ႏွင့္ ဥပေဒသည္ ဒြန္တြဲလွ်က္ရွိၿပီး အုပ္ ခ်ဳပ္ေရးအေပၚ ထိန္းခ်ဳပ္ျခင္းကဲ့သို႔ အျခားလုပ္ငန္းမ်ားကိုလည္း ထမ္းေဆာင္ေလ့ရွိသည္။
အုပ္ခ်ဳပ္ေရး – အုပ္ခ်ဳပ္ေရးသည္ ဥပေဒျပဳေရးဌာနမွ ေရးဆြဲျပဌာန္းထားေသာ ဥပေဒမ်ားကို လိုက္နာ၍ လက္ေတြ႕ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေဆာင္ရြက္ရေလသည္။
တရားစီရင္ေရး – တရားဥပေဒကို ဆန္႔က်င္ခ်ဳိးေဖာက္သူမ်ားအား ဟန္႔တားအျပစ္ေပးရန္မွာ တရားစီရင္ေရးဌာန၏ အဓိကတာ၀န္ပင္ ျဖစ္သည္။ တရားစီရင္ေရးမူမ်ားမွာ (က)ဥပေဒႏွင့္အညီ လြတ္လပ္စြာ တရားစီရင္ေရး (ခ)ဥပေဒ အရ ကန္႔သတ္ခ်က္မ်ားမွအပ ျပည္သူ႔ေရွ႕ေမွာက္တြင္ တရားစီရင္ေရး (ဂ)အမႈမ်ားတြင္ ဥပေဒအရ ခုခံ၊ ေခ်ပခြင့္ႏွင့္ အယူခံပိုင္ခြင့္ ရရွိေရးတို႔ ျဖစ္သည္။

ႏုိင္ငံသားတိုင္းသည္ တရားဥပေဒေရွ႕ေမွာက္တြင္ မင္း၊ သမၼတမွအစ အေျခခံလူတန္းစားဟု မခြဲျခားဘဲ ဥပေဒအရ တန္းတူညီမွ် အခြင့္အေရး ရွိေစရမည္။ ထို႔အျပင္ ဥပေဒ၏ အကာအကြယ္ကိုလည္း သာတူညီမွ် ရယူပိုင္ခြင့္ေပးရ မည္ကို ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ စာမ်က္ႏွာ ၁၄၉၊ အခန္း(၈) ႏုိင္ငံသား၊ ႏုိင္ငံသားမ်ား၏ မူလအခြင့္ႏွင့္ တာ၀န္က႑တြင္ ျပဌာန္းထားသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ လူတစ္ဦးကို အျခားတစ္ဦးကေသာ္လည္းေကာင္း၊ လူအမ်ားစုႏွင့္ အစိုးရေသာ္လည္းေကာင္း၊ တရားဥပေဒမဲ့ ထင္တိုင္းမျပဳက်င့္ႏုိင္ေအာင္ ကာကြယ္မႈျပဳရသည့္အတြက္ တရားစီရင္ ေရးဌာနကို ပုဂၢိဳလ္တိုင္း၏ ေစာင့္ထိန္းကာကြယ္သူအျဖစ္ နားလည္ထားၾကေလသည္။

သို႔ျဖစ္ရာ ျပည္သူ႔ဘ၀ ေအးခ်မ္းသာယာေရးႏွင့္ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးတို႔သည္ ႏိုင္ငံသားတို႔၏ တာ၀န္ျဖစ္သည့္အ တြက္ တိုင္းသူျပည္သားမ်ားသည္လည္းေကာင္း၊ အစိုးရ၀န္ထမ္းႏွင့္ ျပည္သူ႔၀န္ထမ္းအဆင့္ဆင့္သည္လည္းေကာင္း ေခတ္ႏွင့္ေလ်ာ္ညီေသာ ျပဌာန္းခ်က္မ်ား၊ ႏုိင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ ပညာေရး၊ လူမႈေရး၊ က်န္းမာေရး၊ ဘာသာေရးဆုိင္ ရာ အေထြေထြ ဗဟုသုတစာေပမ်ားကို ဖတ္ျခင္းျဖင့္ အသိတရားမွ အရွိတရားမ်ားကို ေဖာ္ေဆာင္ႏုိင္ၾကမည္ျဖစ္ သည္။

အနာဂတ္၏ သားေကာင္းဇာနည္ ယေန႔ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမ်ားသည္လည္း ကိုယ္ပိုင္အခ်ိန္မ်ားတြင္ ေက်ာင္း သင္ခန္းစာ ျပင္ပဘာသာရပ္အျဖစ္ ရသ၊ သုတဆိုင္ရာ စာေပမ်ားကို ဖတ္႐ႈေလ့လာသင္ယူျခင္းျဖင့္ ထူးခြ်န္ထက္ ျမက္လာေစၿပီး ပုခံုးေျပာင္းတာ၀န္မ်ားကို ေက်ႁပြန္စြာ ထမ္းေဆာင္ႏုိင္ၾကေပမည္။ သို႔မွသာ ႏိုင္ငံေတာ္၏ အခ်ဳပ္အ ျခာ အာဏာတည္တံ့ခိုင္ၿမဲေရးအတြက္ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးတို႔ကို ျပည့္၀စြာ ေဖာ္ေဆာင္ႏုိင္ၿပီး တရားမွ်တျခင္း၊ လြတ္လပ္ျခင္း၊ ညီမွ်ျခင္းတည္းဟူေသာ ေလာကပါလတရားမ်ား ထြန္းကားလာကာ တိုင္းရင္းသားျပည္သူမ်ားအ တြက္ အစဥ္ ေအးခ်မ္းသာယာေသာ ဒီမိုကေရစီ ႏုိင္ငံေတာ္ႀကီးကို ရရွိႏုိင္မည္ျဖစ္ေပသည္။